Toeval bestaat niet!

28 & 29 November:  Genieten van Hong Kong, een toevallige ontmoeting met Zuid Afrika.

Een dag met……niets. Heerlijk! Ook gelijk de eerste dag met erg lekker weer. Wat zonnestralen toch met je doen!

Zonder plan Hong Kong in. De eerste dagen wordt je echt overrompeld door de drukte van de stad. Overal mensen en auto’s. Vandaag eens geen openbaar vervoer, maar gewoon te voet de stad in. 

Wat blijkt, wat je zoekt is al om je heen. De wijk waar ik verblijf is echt fantastisch. Op het eerste gezicht is het een oude verwaarloosde wijk, als je er doorheen loopt is het lekker volks, nuchter en op zijn eigen manier ook heel gezellig. Eigenlijk alles wat ik zocht. Zon erbij, helemaal top.

In Hong Kong zie je dat ieder gedeelte van de stad zijn eigen “beroep” heeft. Straten vol met bloemenwinkels, of dierenwinkels of….. whatever, maar wel gecentreerd. 

Mijn AirB&B heb ik weken geleden geboekt, gewoon op het feit dat het dicht bij de metro was. Dan ben je eigenlijk altijd wel mobiel. Voor mij het belangrijkste criterium. Ook lekker dat je gelijk bij lokale mensen in huis zit. 

Het afgelopen jaar is er wel het één en ander gebeurt in mijn leven. Het besluit van één van mijn Codarts studenten om uit het leven te stappen heeft mij echt zwaar geraakt. Verstandelijk kan ik het wel plaatsen maar gevoelsmatig is dat toch wel lastiger. Het brengt je ook weer in contact met het gevoel van verlies van vrienden en familie. Soms al lang geleden maar op momenten weer ongelofelijk dichtbij. Op de één of andere manier zijn de omstandigheden ook altijd heftig. Ongelukken, langdurige ziekteprocessen, noem maar op. Over het algemeen ben ik de “sterke” in deze situaties, de man waar anderen op kunnen bouwen. 

Dit jaar heb ik heel erg de behoefte gekregen om mijn leven in te richten rondom mijn eigen behoeftes. Beslissingen genomen die best wel stevig zijn, voor mij en voor anderen. Is dat makkelijk? Geloof me, NEE, maar voor mezelf wel noodzakelijk. Een vrij leven zat al wel langer in mijn hoofd. Mijn goede vriend Arash heeft mij geïnspireerd door compromisloos te vertrekken naar Bali, voor mijn gevoel zomaar, uit het niets. Geweldig. Tijd creëren voor zijn ideeën, zijn behoefte om een warwinkel aan gedachten door een trechter te duwen tot één visie.

Datzelfde gevoel kreeg ik door het overlijden van mijn student en daarna het ontmoeten van zijn vriendin. Al jaren loop ik rond met de overtuiging dat er zoveel dingen anders kunnen, en eigenlijk ook moeten. Doordat we aan allerlei ouderwetse systemen vasthouden zijn er zoveel talentvolle jongeren die buiten de boot vallen, en dat alleen omdat ze dingen op hun eigen manier willen doen. Onaanvaardbaar voor mij. Al heel lang heb ik het gevoel, en ook de overtuiging dat ik hierin een verschil kan maken. So let’s go!! The Trip is geboren!! Wat twee mooie jonge mensen met je kunnen doen!

Even terugkomen op mijn wijk, ik zit in een wijk van ……begrafenisondernemers.

Kisten, urnen, bloemen. Alles is aanwezig. Ook de auto’s waarin de overledenen vervoert worden staan aan de straat geparkeerd. Rustig, nuchter, vol met alledaagse dingen. Reiskoffers bijvoorbeeld…. Tja….. wat neem je mee als je overleden bent?

Op donderdag, de 29ste, ga ik ’s-avonds naar een concert waar Mark speelt. Hem heb ik eerder in de week ontmoet. Enthousiaste kerel. Leuk concert, grappige combi van een trio bestaande uit saxofoon, piano en mondharmonica. Van dat laatste instrument heb ik niet zo veel verstand. Eigenlijk hoor je dat hoofdzakelijk in de folk- en blues muziek met lekkere luie uithalen. Mijn hemel, niet te geloven, deze goser speelt een partij staccato, snel, ragfijn en helemaal doorzichtig.  Onder de indruk! Gaaf om te zien hoe gedreven deze mensen op het toneel staan.

In mijn wijkje zit ik ’s-middags op een bank en ben wat met mijn camera aan het klooien. Ik hoor een stevige vrouwenstem zeggen: “AAHH, CAMERA…..WHAT ARE YOU DOING? ARTIST?”.

Een vrouw uit Zuid Afrika, musical zangeres. Zij was een hoofdrolspeelster in The Lion King in Sun City. In 2000 ben ik daar geweest. “Broadway in Afrika”. Zo’n leuk gesprek, over artiest zijn, wurgcontracten, leven in Hong Kong. En dan die stem! Afrikaanse vrouwenstemmen doorboren je al als ze goedemorgen zeggen laat staan als ze gaan zingen!

Ruim twintig jaar geleden heb ik een compositie geschreven met de titel “Soweto”, een stuk waar ik nog steeds trots op ben. Vlak voor mijn vertrek kreeg ik het idee om “Soweto” te gaan opnemen. Toch jammer dat ik er geen goede versie van heb vastgelegd. Natuurlijk, voor vrouwelijke zangstem en orkest……

Gelukkig heb ik haar telefoonnummer. Geen idee hoe dit te managen maar van één ding ben ik wel overtuigd. Toeval bestaat niet!


Hong Kong en ik beginnen vriendjes te worden.

28 & 29 November: enjoying Hong Kong, a chance meeting with South Africa.

A day with… Nothing. Marvelous! It’s also the first day with very nice weather. What sun can do to you!

I’m in Hong Kong without a plan. The first days you are really overwhelmed by the commotion of the city. People and cars everywhere. Today I won’t take public transport, I’ll just explore the city on foot.
Turns out, what you are looking for is already around you. The neighborhood I stay in is really fantastic. At first glance, it looks like an old neglected neighborhood, but if you walk through, it is nice and vibrant, sober and in its own way also very cozy. Everything I was looking for, actually. The sun is there, all it great.

In Hong Kong, you see that every part of the city has its own “profession”. Streets full of flower shops, or pet stores or… Whatever, but with its own focus.
I booked my AirB & B weeks ago, just on the fact that it was close to the metro. Then you are actually always mobile, that’s the most important thing to me. It’s also nice that you’re housed with local people.
In the past year, something happened in my life. The decision of one of my Codarts students to end his life really hit me. I can place the situation logically but emotionally it is more difficult. It also brings you in touch with the feeling of loss of friends and family. Sometimes it feels like long ago but at times they feel incredibly close again. In one way or another, the circumstances are always violent. Accidents, long-term disease, you name it. In general, I am the “strong” one in these situations, the man that others can build on.

This year I have a great need to organize my life around my own needs. I have taken decisions that are quite firm, for me and for others. Is that easy? Believe me, no, but necessary for me. A free life has been in my head for a long time. My good friend Arash inspired me when he left without compromise to Bali, just like that, out of nowhere. Awesome. Creating time for his ideas, and needs: to push a storehouse of thoughts through a funnel into one vision.

I got the same feeling after the death of my student and then when I met his friend. For years I walked around with the conviction that so many things can, and actually must, be done differently. Because we stick to all kinds of old-fashioned systems, there are so many talented youngsters who feel left out, only because they want to do things in their own way. That’s unacceptable to me. For a long time, I have had the feeling, and also the conviction that I can make a difference in this.

So let’s go! The Trip is born! What two beautiful young people can do to you!
Back to my neighborhood, I’m in a place full of… Funeral directors.

Coffins, urns, flowers, everything is there. The cars in which the deceased are transported are also parked on the street. Quiet, down-to-earth, full of everyday things. Travel suitcases for example… Well… What do you take with you when you die?
On Thursday, the 29th, in the evening, I go to a concert where Mark is playing. I met him earlier this week, he’s an enthusiastic guy. Fun concert: there’s a funny combination of a trio consisting of saxophone, piano, and harmonica. I don’t know much about the latter instrument. You can mainly hear that instrument in folk and blues music with some lazy improvisations. My Lord, unbelievable, this guy played a bunch of staccatos, fast, clear and completely transparent. I’m impressed! Cool to see how passionate these people are on the stage.

In my neighborhood, I sit on a couch in the afternoon and am messing around with my camera. I hear a strong woman’s voice say: “AH, CAMERA… WHAT ARE YOU DOING? ARTIST”? It’s a woman from South Africa, a musical singer. She was a lead actress in The Lion King in Sun City. I went there in 2000. “Broadway in Africa”. Such a nice conversation: being an artist, smothering contracts, living in Hong Kong. And then that voice! African women's voices can pierce you when they say good morning, let alone when they sing!

More than twenty years ago I wrote a composition with the title “Soweto”, a piece that I am still proud of. Just before I left, I got the idea to start recording “Soweto”. It is a pity that I have not recorded a good version of it. Of course, for female voice and orchestra… Fortunately, I have her phone number. No idea how to I can arrange this, but I am convinced of one thing. Coincidences do not exist!


Hong Kong and I are starting to become friends.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

7 thoughts on “Toeval bestaat niet!”

  1. Mooie uiting van je missie! Die raakt . T moet anders. Blijf inspireren met je verhalen dan blijven de raderen hier ook draaien.

  2. Hi Carlo, Nog lekker onderweg, gaat ie goed?, hou je het nog even vol?, je hebt al heel wat achter de rug zoals ik kan zien, ga lekker door met je superreis, veel succes en plezier, en een spetterende jaarwisseling, goede reis verder, en de groetjes van Mij Sophia……

  3. Sophia!!! GEWELDIG

    Nog helemaal naar mijn zin. ik zit nu op Tasmanië. Erg leuk hier. Volgende week naar Singapore en dan zit het er op !
    Groetjes

  4. Hoi Hoi, super MAN, haha, nog even verder trippelen, nu zit je dan in Tasmanie, de moeder van een koorlid woont daar, kan je even bij haar langs gaan en haar de groeten gaan van van BEA?, hahaha, verweggistan, ze varen daar toch nog in een uitgeholde boomstam?, leuk om eens uit te proberen voor je, heb je succes met waarvoor je bent gekomen daar?, dat moet je natuurlijk niet vergeten met al dat moois om je heen, haha, fijn dat alles goed verloopt, en je nog niet gekidnapt bent(gauw afkloppen op blank hout he), volgende week op naar Singapore, tof man, zal ook heel wat te beleven zijn daar, succes en nog veel plezier!!!!……

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.