Toeval bestaat niet!

28 & 29 November:  Genieten van Hong Kong, een toevallige ontmoeting met Zuid Afrika.

Een dag met……niets. Heerlijk! Ook gelijk de eerste dag met erg lekker weer. Wat zonnestralen toch met je doen!

Zonder plan Hong Kong in. De eerste dagen wordt je echt overrompeld door de drukte van de stad. Overal mensen en auto’s. Vandaag eens geen openbaar vervoer, maar gewoon te voet de stad in. 

Wat blijkt, wat je zoekt is al om je heen. De wijk waar ik verblijf is echt fantastisch. Op het eerste gezicht is het een oude verwaarloosde wijk, als je er doorheen loopt is het lekker volks, nuchter en op zijn eigen manier ook heel gezellig. Eigenlijk alles wat ik zocht. Zon erbij, helemaal top.

In Hong Kong zie je dat ieder gedeelte van de stad zijn eigen “beroep” heeft. Straten vol met bloemenwinkels, of dierenwinkels of….. whatever, maar wel gecentreerd. 

Mijn AirB&B heb ik weken geleden geboekt, gewoon op het feit dat het dicht bij de metro was. Dan ben je eigenlijk altijd wel mobiel. Voor mij het belangrijkste criterium. Ook lekker dat je gelijk bij lokale mensen in huis zit. 

Het afgelopen jaar is er wel het één en ander gebeurt in mijn leven. Het besluit van één van mijn Codarts studenten om uit het leven te stappen heeft mij echt zwaar geraakt. Verstandelijk kan ik het wel plaatsen maar gevoelsmatig is dat toch wel lastiger. Het brengt je ook weer in contact met het gevoel van verlies van vrienden en familie. Soms al lang geleden maar op momenten weer ongelofelijk dichtbij. Op de één of andere manier zijn de omstandigheden ook altijd heftig. Ongelukken, langdurige ziekteprocessen, noem maar op. Over het algemeen ben ik de “sterke” in deze situaties, de man waar anderen op kunnen bouwen. 

Dit jaar heb ik heel erg de behoefte gekregen om mijn leven in te richten rondom mijn eigen behoeftes. Beslissingen genomen die best wel stevig zijn, voor mij en voor anderen. Is dat makkelijk? Geloof me, NEE, maar voor mezelf wel noodzakelijk. Een vrij leven zat al wel langer in mijn hoofd. Mijn goede vriend Arash heeft mij geïnspireerd door compromisloos te vertrekken naar Bali, voor mijn gevoel zomaar, uit het niets. Geweldig. Tijd creëren voor zijn ideeën, zijn behoefte om een warwinkel aan gedachten door een trechter te duwen tot één visie.

Datzelfde gevoel kreeg ik door het overlijden van mijn student en daarna het ontmoeten van zijn vriendin. Al jaren loop ik rond met de overtuiging dat er zoveel dingen anders kunnen, en eigenlijk ook moeten. Doordat we aan allerlei ouderwetse systemen vasthouden zijn er zoveel talentvolle jongeren die buiten de boot vallen, en dat alleen omdat ze dingen op hun eigen manier willen doen. Onaanvaardbaar voor mij. Al heel lang heb ik het gevoel, en ook de overtuiging dat ik hierin een verschil kan maken. So let’s go!! The Trip is geboren!! Wat twee mooie jonge mensen met je kunnen doen!

Even terugkomen op mijn wijk, ik zit in een wijk van ……begrafenisondernemers.

Kisten, urnen, bloemen. Alles is aanwezig. Ook de auto’s waarin de overledenen vervoert worden staan aan de straat geparkeerd. Rustig, nuchter, vol met alledaagse dingen. Reiskoffers bijvoorbeeld…. Tja….. wat neem je mee als je overleden bent?

Op donderdag, de 29ste, ga ik ’s-avonds naar een concert waar Mark speelt. Hem heb ik eerder in de week ontmoet. Enthousiaste kerel. Leuk concert, grappige combi van een trio bestaande uit saxofoon, piano en mondharmonica. Van dat laatste instrument heb ik niet zo veel verstand. Eigenlijk hoor je dat hoofdzakelijk in de folk- en blues muziek met lekkere luie uithalen. Mijn hemel, niet te geloven, deze goser speelt een partij staccato, snel, ragfijn en helemaal doorzichtig.  Onder de indruk! Gaaf om te zien hoe gedreven deze mensen op het toneel staan.

In mijn wijkje zit ik ’s-middags op een bank en ben wat met mijn camera aan het klooien. Ik hoor een stevige vrouwenstem zeggen: “AAHH, CAMERA…..WHAT ARE YOU DOING? ARTIST?”.

Een vrouw uit Zuid Afrika, musical zangeres. Zij was een hoofdrolspeelster in The Lion King in Sun City. In 2000 ben ik daar geweest. “Broadway in Afrika”. Zo’n leuk gesprek, over artiest zijn, wurgcontracten, leven in Hong Kong. En dan die stem! Afrikaanse vrouwenstemmen doorboren je al als ze goedemorgen zeggen laat staan als ze gaan zingen!

Ruim twintig jaar geleden heb ik een compositie geschreven met de titel “Soweto”, een stuk waar ik nog steeds trots op ben. Vlak voor mijn vertrek kreeg ik het idee om “Soweto” te gaan opnemen. Toch jammer dat ik er geen goede versie van heb vastgelegd. Natuurlijk, voor vrouwelijke zangstem en orkest……

Gelukkig heb ik haar telefoonnummer. Geen idee hoe dit te managen maar van één ding ben ik wel overtuigd. Toeval bestaat niet!

Hong Kong en ik beginnen vriendjes te worden.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

4 thoughts on “Toeval bestaat niet!”

  1. Mooie uiting van je missie! Die raakt . T moet anders. Blijf inspireren met je verhalen dan blijven de raderen hier ook draaien.

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.