Carlo Balemans

  • Gritting my teeth in Buenos Aires

    Three days of non-stop rain and a huge power outage. And it’s not just a little bit of rain, it’s pouring. All shops and restaurants are closed during the power outage. The […]

  • Carlo Balemans changed their profile picture 3 months ago

  • Carlo Balemans changed their profile picture 3 months ago

  • Carlo Balemans changed their profile picture 3 months, 4 weeks ago

  • Carlo Balemans changed their profile picture 3 months, 4 weeks ago

  • De eerste en de laatste nacht op Tasmanië heb ik doorgebracht in het Waratah Hotel in Hobart. Op de heenweg was ik te laat op het vliegveld om mijn  camper op te halen en op de terugweg moest ik te vroeg weg. W […]

    • ‘Groove or not groove’: is it really a question??
      Always groove!! and…
      what is groove? That is the question!

  • Precies. Dat mag je verwachten van onderwijs professionals. Wat ga je dan een waarde creëren, je haalt zoveel onmacht en boosheid weg bij jongeren.

  • 27 december
    En dan zit je in Tasmanië. Australië is met zomervakantie, dus het is hoogseizoen. Tijd ook om zelf een beetje vakantie te houden. Vooraf had ik dit gepland. Ik dacht: tussen kerst en oud en nieuw d […]

  • Gevuld weekend achter de rug.

    14-17 december

    Het weekend in Melbourne is een lekkere drukke boel. Genoeg te doen. Ik besluit om naar het Melbourne Symphony Orchestra te gaan, The Messiah. Heel lang […]

  • Componeren in Sydney

    8-10 december

    Trouwe lezers verwachten nu een blog over de examens in Brisbane. Die heb ik ook geschreven en ga hem zeker ook posten ergens gedurende The Trip, maar nu even […]

  • Eerste dagen in Brisbane

    2 – 4 December

    Terug op Hong Kong Airport voor de vlucht naar Brisbane. Ik ben lekker op tijd gegaan. Tot op heden is het vliegen niet helemaal zonder hindernissen  verlopen […]

  • 30 November en 1 December

    De laatste twee dagen in Hong Kong. 

    Het is vrijdag en zoals het hoort op vrijdag heb ik geen afspraken!!

    Filmpjes maken, blog schrijven, eten en lekker door de stad […]

    • Kwam laatst een tegeltje tegen met de volgende stelling die op je verhaal aansluit.

      When the child doesn’t learn by the way you teach, can you teach him by the way he learns?!

      • Precies. Dat mag je verwachten van onderwijs professionals. Wat ga je dan een waarde creëren, je haalt zoveel onmacht en boosheid weg bij jongeren.

  • He Casper-Wim,
    Niet echt beleefdheid, meer aangeleerd gedrag. Daar is niets mis mee overigens. Gedrag is echt een vak op school, ook op conservatoria. Dat heeft wel iets overigens. Het geeft je echter als docent wel een grote verantwoordelijkheid als je dit onvoorwaardelijk wilt doen. Als het is om controle te houden dan wordt het m.i. wat eng.…[Read more]

  • He Silvie,

    Thnx voor je reactie! Volgens mij maken wij het zo onwaarschijnlijk ingewikkeld. Eigenlijk is goed onderwijs heel sociaal en vrij eenvoudig. Het systeem is alleen belangrijker geworden dan de leerlingen in mijn ogen. Ik heb echt al een paar keer gehoord dat ik me alleen maar concentreer op leren. Een school is om een diploma te…[Read more]

  • 28 & 29 November:  Genieten van Hong Kong, een toevallige ontmoeting met Zuid Afrika.

    Een dag met……niets. Heerlijk! Ook gelijk de eerste dag met erg lekker weer. Wat zonnestralen toch met je doen […]

  • [vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_column_text]
    27 November: de eerste dag in Hong Kong.
    Gelijk een dag met afspraken. Een vroege eet afspraak met Mark en Joe die ik maar gelijk tot ontbijt gepromoveerd heb. We […]

    • He Silvie,

      Thnx voor je reactie! Volgens mij maken wij het zo onwaarschijnlijk ingewikkeld. Eigenlijk is goed onderwijs heel sociaal en vrij eenvoudig. Het systeem is alleen belangrijker geworden dan de leerlingen in mijn ogen. Ik heb echt al een paar keer gehoord dat ik me alleen maar concentreer op leren. Een school is om een diploma te halen. Geloof het of niet, maar dit is een zin die ik in Nederland heb gehoord en ook hier in Hong Kong. Verbijsterend, toch?

    • He Casper-Wim,
      Niet echt beleefdheid, meer aangeleerd gedrag. Daar is niets mis mee overigens. Gedrag is echt een vak op school, ook op conservatoria. Dat heeft wel iets overigens. Het geeft je echter als docent wel een grote verantwoordelijkheid als je dit onvoorwaardelijk wilt doen. Als het is om controle te houden dan wordt het m.i. wat eng. Maar wie ben ik !

  • Zondag 25 november, eerste dag van The Trip

    Beetje onrustig geslapen. Gisteren een leuke avond gehad met Sound Trip in Veldhoven. Leek lastig te worden. Met een klassiek orkest beginnen terwijl de […]

  • He Irene,

    Helemaal super dat je het blog avontuur aangaat! Ik verheug me er enorm op en hoop dat er meer mensen aan gaan sluiten. De visie van Sound Trip Academy zal best stof geven tot pittige discussies. Vooropgesteld, mijn doel is om de ontvanger van onderwijs, de student, optimaal te begeleiden in zijn route om een volwaardig professional…[Read more]

  • He Carlo,

    Eerste blog! Om maar meteen met de deur in huis te vallen, wil ik beginnen bij wat zo te lezen het hart is van jouw onderwijsvisie voor de Sound Trip Academy. In die visie zie ik heel sterk terugkomen […]

    • He Irene,

      Helemaal super dat je het blog avontuur aangaat! Ik verheug me er enorm op en hoop dat er meer mensen aan gaan sluiten. De visie van Sound Trip Academy zal best stof geven tot pittige discussies. Vooropgesteld, mijn doel is om de ontvanger van onderwijs, de student, optimaal te begeleiden in zijn route om een volwaardig professional te worden. In ons geval richten wij ons op jongeren die muzikaal leider willen worden. Dit laatste in de breedste zin van het woord. Wij richten ons op de “makers” rol. Muziek moet hierin een component zijn maar kan ook aangevuld worden met film, dans, tekst enz. Het gaat erom dat de student ontwikkelt in waar hij in wil ontwikkelen. Mensen staan centraal in mijn visie, niet een systeem.

      Mijn doel is niet om mij af te zetten tegen het reguliere onderwijs al vind ik wel dat we het heel ingewikkeld gemaakt hebben.

      In onze visie gaat het om het ontmoeten van boeiende mensen, inspireren en je laten inspireren en samen onwijs gaven dingen maken en vooral gave dingen DOEN.

      Kort samengevat: Meet, Inspire & Celebrate.

      Wat is er gaver dan samenwerken met positieve en gepassioneerde mensen. Alle leeftijden, achtergronden en disciplines. Hierin wijken wij dus enorm af ten opzichte van ons reguliere systeem. Waarom zetten we mensen bij elkaar van dezelfde leeftijd met ongeveer hetzelfde opleidingsniveau met één docent. Voor mij is het logischer om mensen van verschillende leeftijden en dus verschillende ervaringen bij elkaar te zetten. Iedereen heeft dan de rol van student en ook van leraar. De “docent” wordt meer een aanjager, een strategie ontwerper, een mentor. De kennis van die groep is vele malen groter dan van die ene docent.

      De groep moet goed “gecomponeerd” worden. Teveel uitdaging maakt mensen bang, te weinig maakt mensen passief. Dit is in mijn ogen de rol van de docent. De rest, daar ben je echt verbaast over hoe goed jongeren dat zelf kunnen!

      Een andere verantwoordelijkheid van een docent is om een realistisch beeld te creëren van het “toekomstige” werkveld. Laat jongeren meekijken in jouw praktijk en laat ze conclusies trekken.

      Nu ben ik aangekomen bij jouw eerste vraag: “Het vertrouwen om te doen”.

      Vertrouwen is voor mij de sleutel tot alles. Voor mijn doelgroep is dat vaak een pijnpunt. Zij hebben allang een aantal etiketten op zich geplakt gekregen: niet onderwijsbaar, lui, niet gedisciplineerd en zo zijn er nog wel een paar te bedenken. Deze etiketten ontstaan volgens mij doordat opleidingen en docenten hun eigen verwachtingen op de studenten projecteren. Wat nu als jij als docent de ruimte hebt om op zoek te gaan naar hoe een student leert, wat hem bezighoud, kortom waar is hij mee bezig? Hoe gaaf is dat! Als docent ben je continu aan het zoeken hoe jij je student kunt bereiken. Op den duur voelt je student dat je volledige aandacht hebt voor wie hij is. “Goed of fout” is niet meer waar het om gaat. Het doel is om maximaal uit jezelf te halen. Dit stelt hele hoge eisen aan een docent want hij moet kunnen spelen met zijn beroep, met zijn kennis. En je weet nooit waar het naartoe gaat. Je moet wel op het droge zijn, zowel vakmatig als in je persoonlijkheid. Dit laatste is waar jongeren respect voor hebben. En dan komt het wel goed met de factor vertrouwen! “Never a dull moment” zeg maar.

      Je tweede vraag: Wat maakt een wens, doel, vraagstuk geschikt?

      Eigenlijk is iedere wens, doel of vraagstuk geschikt mits je het kunt “doen”. Het gaat in mijn visie om het “doen”. Wat je ook bedacht hebt, in de praktijk gaat het erom dat je leert om je doel te behalen. Linksom, rechtsom, uiteindelijk gaat het om behendigheid en doorzettingsvermogen. Natuurlijk heb je daar kennis en vaardigheden voor nodig. Op deze manier moet je die heel snel opdoen omdat je gelijk moet functioneren. In jouw “goed gecomponeerde” groep zit voldoende bagage om een vangnet te creëren zodat je niet bang wordt. Elkaar helpen en dingen opvangen hoort volgens mij bij hoe mensen met elkaar omgaan. Dat moet je mensen leren, de rest gaat vrij organisch als je gewoon gaat “doen”.
      Het gaat er dan niet om dat je een hoger punt haalt dan je buurvrouw, maar dat JIJ functioneert.

      Of je vraag “concreet” is of “vaag”, is zo persoonsgebonden. Mijn werkwijze is voor mij super concreet. Ik weet vrij zeker dat niet iedereen die mening deelt!

      Tot slot heb ik ook een vraag voor jou.

      Mijn aanpak is gericht op het individu. Het individu moet als zodanig kunnen functioneren in een groep. De groep moet een optelsom zijn van al die individuen. Zodra het individu niet meer het gevoel heeft dat hij bestaat dan komt er angst, onvrede en passiviteit. Dat laatste is namelijk wel een veilige houding. Zit vrij weinig verantwoordelijkheid aan.

      Wij zeggen vaak dat een individu nooit groter mag zijn dan de groep. Hier zit zeker veel waarheid in als je het ziet als een verantwoordelijkheid naar elkaar. Is dat niet de hoofdzaak van wat wij jongeren moeten leren? Hebben wij niet veel meer behoefte aan performance coaches en mental coaches in plaats van aan kennis verstrekkers. Lopen wij daar niet hopeloos in achter? Moet internet niet een veel prominentere plaats krijgen bij docenten zodat ze mee kunnen “spelen” met hun studenten?

      Heel benieuw hoe jij hier over denkt.

      Carlo

  • Load More