Meet, Inspire & Celebrate 12

We’ve got a wonderful week behind us. Composing, good conversations, young people going wild for the Sound Trip World Award and the preparations for the second part of my world trip. “Meet, Inspire & Celebrate”, my own slogan in optima forma!

My search for a place to stay in New York began on booking.com, just to make an inventory of what is a common price for a two-week stay… On average, between three and four thousand euros! Not exactly “the American Dream”, haha. So we’ll go with an Airbnb with Lord Daniel, an artist with English / African roots, eager to travel with a simple lifestyle. That is going to be great!

After New York I enter South America: Argentina, Uruguay, Brazil and Peru. In the latter country I will visit Machu Picchu. I went there a long time ago, then I went by bus. Now I want to walk. The Inca Trail is a bit too much for me, but the coffee route sounds like a good trip to me. Less steep, shorter and COFFEE!

I have a traveling companion both in New York and in Peru. Orihana is going to study in New York for three months. Her ultimate dream. Where can you meet better people if musicals are your passion? Lyneke has been dreaming about Machu Picchu all her life. Years ago, the trip to Rotterdam was a first step to broaden its safe environment. As befits a good host, I met her at Rotterdam Central Station. We will do this again, at the airport in Lima! My only concern? She runs ten kilometers within the hour!

At the beginning of the week I was allowed to lead a project day at Codarts Havo/VWO for Music and Dance. For a whole day, 65 people of 13 years old were busy making a show, completely on their own. Music, dance and sets. In a few hours, they had made four five-minute shows. Amazing what those kids are capable of.

Lead, follow and sometimes struggle about who should lead and who should follow. I have been ventilating this method for 13 years during the introduction week of Codarts. Students are very enthusiastic about this and have been asking for years to include this in regular education. Two weeks ago there was a delegation from the Manchester conservatory in Rotterdam with an interest in my concept. What I do? Provide good frameworks, assemble good groups and ultimately facilitate materials. I also observe carefully what happens in the group process. Challenge them to adventure. They can do the rest themselves.

At the end of the day we have lots of smiling faces, proud kids and four entries for the Sound Trip World Award. Fingers crossed, guys!

This week’s “good conversation” was also about this. I had asked Irja Zeper, head of the classical department of Codarts, to talk to me and Orihana. How does a young person who has a good idea of what she wants to achieve look at the arts? How does it feel to always be rejected because you have a plan and want to work it out in a very targeted way? Not being rejected on the basis of quality but on the basis of personality. In my method I actually make use of personality. The challenge is to put the group together in such a way that everyone can work together as much as possible, and therefore also learn. Be practical and find out what you need to improve.

What an adult conversation this was! A conversation based on reality and understanding for each other. It is not about ego or “being right” for one moment. So beautiful! Very naturally, there comes a realization that the system is impossible for people with a broad talent, how frustrating this is and how angry it can make you.

The latter also applies to younger people of 55 years old! I can get so annoyed about study groups with managers who will spend four years looking at how to reach young people but then never talk to them. If I indicate that, I will be ignored and then get an irritated comment that I did not sign up for the next meeting. Dear people, this is because I think it is a form of criminal behavior to talk to 80 high class people about a topic for four years while ignoring the target audience. All this financed with tons of community money! Half a year after my complaint the result is that I can submit a complaint to the same person. Haha, bet they are also going to get an extra subsidy for four years?

Anyway, super cool Irja, that you started this conversation. To date, you are truly the only one with a similar position who dares to have this discussion. Thanks!

All that remains is composing. Unbelievable what I did in a few days. I made a two-minute clip of the footage shot in Hong Kong and provided it with music. Really so cool to do. The format of The Trip Composition gradually becomes clear to me. The online release will take place in December. “The Trip” then becomes “My Trip”. What happened in a year’s travel and what did it do to me? A very personal document of a very personal process.

I also made the first sketches of music for a dance film that I made together with the Dutch Dance Artistry. Great dancers, great movie. Now, great music! So cool to be busy with music without limitations. Well, I never had lessons in composition. Classic composition or Jazz composition, that was the choice. I didn’t like either, so I started conducting. How cool would it have been if I had been offered the combination of conducting / composing in a style that suited me? Well, 37 years later I will try if I can change this.

Een heerlijke week achter de rug. Componeren, goede gesprekken, jonge mensen die los gaan voor de Sound Trip World Award en de voorbereidingen voor het tweede deel van mijn wereldreis. “Meet, Inspire & Celebrate”, mijn eigen slogan in optima forma!

Mijn zoektocht naar een verblijfplaats in New York begon op booking.com, gewoon ter inventarisatie wat een gangbare prijs is voor een verblijf van twee weken. Gemiddeld tussen de drie en vierduizend euro! Niet bepaald “the American Dream”, haha. Airbnb dus, bij Lord Daniel, een kunstenaar met Engels/Afrikaanse roots, reislustig met een simpele lifestyle. Dat gaat goed komen!

Na New York ga ik Zuid Amerika in. Argentinië, Uruguay, Brazilië en Peru. In dat laatste land ga ik Machu Picchu bezoeken. Lang geleden ben ik er eens geweest, toen ben ik met de bus gegaan. Nu wil ik lopen. De Inca Trail is wat teveel van het goede voor mij, de koffieroute daarentegen klinkt mij als een goede trip in de oren. Minder steil, korter en KOFFIE!

Zowel in New York als in Peru heb ik een reisgenoot. Orihana gaat in New York studeren, drie maanden. Haar ultieme droom. Waar kun je beter mensen ontmoeten als musical je passie is? Lyneke droomt haar hele leven al van Machu Picchu. Jaren geleden was de reis naar Rotterdam een eerste stap om haar veilige omgeving te verruimen. Zoals een goed gastheer betaamt ontmoette ik haar op het centraal station van Rotterdam. Dit gaan we nog een keer over doen, op het vliegveld in Lima! Mijn enige zorg? Zij loopt tien kilometer binnen het uur!

In het begin van de week mocht ik een projectdag leiden op de Codarts Havo/VWO voor Muziek en Dans. Een hele dag waren 65 mensen van 13 jaar oud bezig met het maken van een voorstelling, geheel zelfstandig. Muziek, dans en decor. In een paar uur tijd hadden ze vier voorstellingen van vijf minuten gemaakt. Verbazingwekkend waar die kids toe in staat zijn.

Leiden, volgen en soms strijd over wie moet leiden en wie moet volgen. Deze werkwijze ventileer ik al 13 jaar tijdens de introductieweek van Codarts. Studenten zijn hier heel enthousiast over en vragen al jaren om dit in het reguliere onderwijs op te nemen. Twee weken geleden was er een delegatie van het conservatorium uit Manchester in Rotterdam met interesse in mijn concept. Wat ik doe? Goede kaders geven, goede groepen samenstellen en qua materiaal ultiem faciliteren. Verder neem ik goed waar wat er in het groepsproces gebeurt. Uitdagen tot avontuur. De rest kunnen ze zelf.

Aan het einde van de dag veel lachende gezichten, trotse kids en vier inzendingen voor de Sound Trip World Award. Fingers crossed, guys!

“Het goede gesprek” van deze week ging hier ook over. Ik had Irja Zeper, hoofd klassieke afdeling Codarts, gevraagd om eens te praten met Orihana en mij. Hoe kijkt een jong iemand die een goed beeld heeft van wat ze wil bereiken naar het kunstvakonderwijs? Hoe voelt het om steeds afgewezen te worden omdat je een plan hebt en dit heel doelgericht wil uitwerken? Niet afgewezen worden op basis van kwaliteit maar op basis van persoonlijkheid. In mijn werkwijze maak ik hier juist gebruik van. De uitdaging is om de groep zo samen te stellen dat iedereen zoveel mogelijk met elkaar kan, en dus ook leert. Praktisch bezig zijn en er zo achter komen wat je nog moet verbeteren.

Wat een volwassen gesprek was dit! Een gesprek op basis van realiteit en begrip voor elkaar. Niet één moment gaat het over ego of “gelijk hebben”. Zo mooi! Heel natuurlijk komt er een besef dat het systeem onmogelijk is voor mensen met een breed talent, hoe frustrerend dit is en hoe boos je daar van kan worden.

Dat laatste geldt overigens ook voor jongeren van 55 jaar oud! Wat kan ik me ergeren aan studiegroepen met managers die zich vier jaar gaan buigen over hoe jongeren te bereiken om vervolgens nooit met ze te praten. Als ik dat aangeef dan word ik genegeerd om vervolgens een geïrriteerde opmerking te krijgen dat ik me niet aangemeld heb voor de volgende bijeenkomst. Lieve mensen, dit is omdat ik het een vorm van crimineel gedrag vind om vier jaar lang met 80 dure mensen te praten over een onderwerp terwijl je de doelgroep negeert. Dit alles gefinancierd met tonnen gemeenschapsgeld! Een half jaar na mijn klacht is de uitkomst dat ik bij dezelfde persoon een klacht in kan dienen. Haha, wedden dat ze ook nog vier jaar extra subsidie gaan krijgen?

Maar goed, super tof Irja, dat je dit gesprek aan bent gegaan. Tot op heden ben je echt de enige met een vergelijkbare functie die de discussie durft te voeren. Thanks!

Rest nog het componeren. Ongelooflijk wat ik gedaan heb in een paar dagen. Van de beelden geschoten in Hong Kong heb ik een twee minuten clip gemaakt en voorzien van muziek. Echt zo verschrikkelijk gaaf om te doen. Langzaamaan wordt het format van The Trip Compositie mij duidelijk. De online release gaat in december plaatsvinden. “The Trip” wordt dan “My Trip”. Wat is er in een jaar reizen gebeurd en wat heeft het met me gedaan? Een heel persoonlijk document van een heel persoonlijk proces.

Ik heb ook nog de eerste schetsen gemaakt van de muziek voor een dansfilm die ik maak samen met de Dutch Dance Artistry. Geweldige dansers, geweldige film. Nu nog geweldige muziek! Zo gaaf om zonder beperkingen met muziek bezig te zijn. Tja, nooit les gehad in compositie. Klassiek compositie of Jazz compositie, dat was de keuze. Beide vond ik niet leuk dus ben ik gaan dirigeren. Hoe gaaf was het geweest als ik in 1982 de combi dirigeren/componeren in een bij mij passende stijl aangeboden had gekregen? Ach, 37 jaar later toch maar eens proberen of ik dit kan veranderen.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.