Laatste avondmaal met Max.

30 November en 1 December

De laatste twee dagen in Hong Kong. 

Het is vrijdag en zoals het hoort op vrijdag heb ik geen afspraken!!

Filmpjes maken, blog schrijven, eten en lekker door de stad dwalen. Ik heb nog even contact gehad met de zangeres uit Zuid Afrika. Even zien of zij mijn muziek wat vind. Ik zou het echt super gaaf vinden als dit wat gaat worden. Fingers crossed!

Op mijn dwaaltocht kom ik langs het Cultureel Centrum. Even kijken of onze Jaap ergens aan de muur hangt, haha. Niet dus…..

MAAR, ik zie ineens een poster hangen: 

Waanzinnig. Ook nog eens vanavond. Wat zijn dwaaltochten toch productief! Snel een kaartje gekocht. 

Max Richter is een Duits/Engelse componist die vanuit de minimal music denkt. Hij heeft veel filmmuziek geschreven. Hij beweegt zich een beetje tussen de klassieke en populaire muziek in. 

Wat een avond! Een hele lange avond maar wat een belevenis. Vooral na de pauze. “Memoryhouse” is de titel van de compositie. Eigenlijk is de muziek bijna gênant simpel opgebouwd. Het duurt even voor je je weg gevonden hebt maar dan ga je ook helemaal kapot. Het laatste half uur heb ik met tranen in mijn ogen zitten luisteren. De afzonderlijke delen sluiten niet logisch op elkaar aan, super grote compositorische vondsten zitten er ook niet in, maar die eenvoud ramt echt met volle kracht naar binnen. Ook hebben ze een aantal waanzinnige keuzes gemaakt met betrekking tot de orkestklank. Het hele orkest is electronisch uitversterkt. Niet om het harder te maken maar om de klank te kunnen bespelen. Binnen secties wordt met effecten gewerkt, echt fantastisch gedaan. Alles om de juiste sfeer te creëren. Hier kan ik zo blij van worden, een klassiek orkest dat electronica serieus neemt! Helemaal enthousiast verlaat ik de zaal. 

Het was het debuut van Max Richter in Hong Kong. Mooier kan je het niet hebben, die muziek van hem ís gewoon Hong Kong. Het duurt even voor je het kan en wil omarmen maar als het eenmaal zover is…..

Mijn laatste avond breng ik door met Joshua. Een goser van 25 jaar oud. Collega dirigent, Master afgestudeerd aan de universiteit van Indiana. Op mijn “todo-list” van deze week stond nog dat ik een oud student van de Baptist University wilde spreken. Het gesprek dat ik daar had met Dr. Austin Yip was zó positief dat ik ook graag het verhaal wilde horen vanuit het oogpunt van de student. Op Codarts en in Den Haag studeren ook nog een paar oud studenten van deze school. Die ga ik maar eens opzoeken als ik weer terug ben.

Wat ik nog niet wist was dat Joshua zijn Bachelor op de Baptist University had gehaald. Er komt toch een ietwat ander verhaal tevoorschijn. Hij heeft echt veel problemen gehad om de eindstreep te halen. Niet omdat zijn talent het niet toeliet maar meer omdat hij zich in een harnas moest bewegen wat hem niet zo goed paste. 

Lang met hem zitten praten. Hij zegt: “uiteindelijk gaat het niet over de student, niet over kwaliteit maar over een diploma halen op de manier zoals de school en de docenten bepaald hebben. Niet volgens de wetten van de realiteit maar volgens de wetten van de school”.

In mijn gesprek met Dr. Austin Yip en zijn collega Patrick hoorde ik weer de zin die ik in Nederland ook al gehoord had: “Carlo, jij denkt in “leren”, maar een instituut gaat over afstuderen, “het behalen van een degree”. 

Hier haak ik echt helemaal af. Sterker, hier kan ik woest om worden. Als een degree behalen niet over “leren” gaat, dan is in mijn ogen het hele fenomeen “diploma” en dus ook “school” overbodig. Het enige wat wij jonge mensen moeten leren is om hun eigen leraar te kunnen zijn. We moeten ze weerbaar maken tegen de invloeden waarmee ze te maken krijgen en we moeten ze ondersteunen. Zorgen dat het doorzetters worden, dan komt de rest wel goed! Kennis vergaren kunnen zij prima zelf. Het laatste wat wij moeten doen is ze volstoppen met ónze kennis. Laat studenten maar zoeken en onderzoeken. Leren klooien is uiteindelijk waar het om gaat. Dan kun je uitzonderlijk worden.

Joshua is daar weer een mooi voorbeeld van. Slimme vent, zijn aannames staan in mijn beleving nog wel het een en ander in de weg maar daar is hij ook 25 voor! Mag nog lekker veel gaan ontdekken. Op mijn vraag of er echt geen drop-outs zijn bij deze University zegt hij: Je kijkt er naar één. Ik heb het wel afgemaakt maar ik ben een 100% drop-out, mentaal vroegtijdig afgehaakt. Wat een mooie afkorting, de  M.V.A.-student. Ik ga hem maar introduceren als ik weer wordt uitgenodigd om een praatje te houden, haha. De afkortingen vliegen je op die dagen om de oren, heb ik er eindelijk ook eens één!

We nemen afscheid van elkaar met het voornemen om in contact te blijven. Een bijzondere avond met een bijzondere jongen. We hebben ook veel over geloof gesproken. Alles wat ik “intuïtie” noem is voor hem “religie”.  Hij wil perse voor mij bidden, midden op straat, met luide stem. Mooi toch!

Een soort van laatste avondmaal in Hong Kong.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

2 thoughts on “Laatste avondmaal met Max.”

  1. Mooi om te lezen hoe jij de dingen beleeft en verwoord Carlo
    Fijne tijd in Australië, daar lees ik weer mee

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.