Growing

Where it grows, it grows, that goes without saying

Two weeks in the same house, and it’s a really spacious house. Haha, I’m getting nervous! Just heading out, with my laptop and camera on the road, thinking about things and if you have a good idea, you work it out. So incredibly efficient … That makes me completely happy!

In my last blog I said that I liked options, but apparently that does not apply to my living space. How convenient is it if you just have a bed and a table?

It’s also fantastic weather again! As if I am in Sydney or Hong Kong. My beloved Rotterdam: into the city without a plan. After the first photo I take of a nice market stall, my device is beaten out of my hands by the market vendor. Even for Rotterdam, that’s a very direct action and yet I am happy with it. It’s so blunt, I immediately laugh, exactly what I found so hilarious to China. Comedytrain Live!

I once again visited my uncle Ad, a young brother of my father, someone who has created his own world in Effen, a village in the shadow of Breda, the A16 motorway and the high-speed train. A beautiful piece of land where he is completely happy. Nature can take its course organically under the watchful eye of my uncle. Birds spread the seeds so that flowers really grow everywhere. Nothing is organized, where it grows grows. “It is as it is, I just drive over it with the tractor and in the afternoon all those flowers are just standing up again, nothing’s the matter, it takes care of itself”. He also tells me about a big owl who has found his place in a garden shed which is on the land with a laugh. Such an open house, a decorated veranda. “You get very startled when that beast suddenly flies, and the whole furniture is covered with shit”.

When I go home I have to think of the businessman I met in Melbourne. That man who thought “organic organizing” was of paramount importance. He’s also the man who asked why I was not yet world famous with my “organic” ideas. I really wish this man  could spend a day with my uncle Ad from Effen. If there is an organic wisdom somewhere on the globe, then it is on this piece of land where nature can take its course with love, and my uncle Ad too!

“You do not really have to organize it, but you have to take responsibility for it”. That is what my uncle says about the environment. Exactly what I said a few days ago in an interview with Suzan Lutke for her new book on education and schooling. After all the questions about our current education, I was asked if I wanted to tell her something that had not yet been discussed. Suddenly there is a story that I am actually surprised by.

In the past year I really experienced how powerful and independent young people can be if they are motivated in the right way for them. Not from a fixed idea but very individually tailored to their needs. I am also convinced that teachers really see and know that many young people are severely damaged by our systems with all the mental consequences that entails. It is very easy to point to the government. After all, they have devised those impossible systems.

Yet it does not relieve us from bearing responsibility. We can just say that we do not want to do it anymore. We can simply say that we directly see the consequences of the rules devised by the government and that we do not want to take responsibility for this. We can say that you do not really need to organize education, but that it grows where it grows. We bear responsibility for the consequences of the devised system by tacitly accepting them. You can lose your job, you can no longer pay your mortgage and so we have to continue. That fear is so great that we simply accept that more and more young people are in trouble.

Why is it so difficult to trust that if we spread seeds things will grow organically? “You do not have to organize it, it grows where it grows.

Uncle Ad, it was a real pleasure again. No matter how different our lives are, you understand why I sold my house and live my current life.

Thank you, thank you, thank you!

Waar het groeit groeit het, dat gaat vanzelf

Twee weken in hetzelfde huis, en ook nog een ruim huis.  Haha, ik word er nerveus van! Gewoon met mijn laptop en camera op pad, nadenken en bij een goed idee werk je het uit. Zo verschrikkelijk efficiënt… Daar word ik dus helemaal gelukkig van!

In mijn vorige blog zei ik dat ik van opties hield, maar dat geldt dus blijkbaar niet voor mijn leefruimte. Hoe overzichtelijk is het als je gewoon alleen een bed en een tafel hebt?

Het is ook heerlijk weer! Alsof ik in Sydney of Hong Kong ben. Zonder plan de stad in: mijn geliefde Rotterdam. Bij de eerste foto die ik neem van een mooie marktkraam wordt mijn toestel uit mijn handen geslagen door de marktkoopman. Zelfs voor Rotterdam wel een erg directe actie en toch word ik er blij van. Zo bot direct dat ik gelijk in de lach schiet, precies wat ik zo hilarisch vond aan China. Comedytrain Live!

Ook weer eens een bezoek gebracht aan mijn ome Ad, een jonge broer van mijn vader. Iemand die zijn eigen wereld gecreëerd heeft in Effen, een dorpje onder de rook van Breda, de A16 snelweg en de hogesnelheidstrein. Een prachtig stuk land waar hij helemaal gelukkig is. De natuur kan hier organisch zijn gang gaan onder het toeziend oog van mij oom. Vogels verspreiden de zaadjes zodat echt overal bloemen gaan groeien. Niks georganiseerd, waar het groeit groeit het. “Het is zoals het is, ik rij er gewoon met de tractor overheen en ‘s-middags staan al die bloemen weer gewoon overeind, niks aan de hand, dat regelt zichzelf”. Met een lach wordt ook verteld over een grote uil die zijn plek heeft gevonden in een tuinhuisje wat op het land staat. Zo’n open huisje, een aangeklede veranda zeg maar. “Je schrikt je een ongeluk als dat beest ineens gaat vliegen en hij láat ze ook vliegen, het hele meubilair zit onder de stront”.

Als ik naar huis ga moet ik denken aan de businessman die ik ontmoet heb in Melbourne. Die man die “organisch organiseren” hoog in het vaandel had staan. Ook de man die vroeg waarom ik nog niet wereldberoemd was met mijn “organische” ideeën. Deze man gun ik echt een dag met mijn ome Ad uit Effen. Als er ergens op de aardbol een organische wijsheid heerst dan is dat wel op dit stukje grond waar de natuur met liefde zijn gang mag gaan, en mijn ome Ad ook!

”Je hoeft het niet echt te organiseren maar je moet er verantwoordelijkheid voor dragen”. Dat zegt mijn oom over het milieu. Precies wat ik een paar dagen geleden zei in een interview met Suzan Lutke voor haar nieuwe boek over educatie en onderwijs. Na alle vragen over ons huidige onderwijs kreeg ik de vraag of ik nog iets wilde vertellen wat nog niet aan bod was gekomen. Ineens komt er dan een verhaal los waar ikzelf eigenlijk ook door wordt verrast.

Het afgelopen jaar ben ik echt gaan ervaren hoe krachtig en zelfstandig jonge mensen kunnen zijn als ze op de voor hen juiste manier gemotiveerd worden. Niet vanuit een vastgesteld idee maar heel individueel toegespitst op hun behoefte. Ook ben ik er van overtuigd dat docenten echt wel zien en weten dat veel jongeren stevig beschadigd worden door onze systemen met alle mentale gevolgen van dien. Het is heel gemakkelijk om naar de overheid te wijzen. Zij hebben tenslotte die onmogelijke systemen bedacht.

Maar toch ontslaat dat ons niet van het dragen van verantwoordelijkheid. Wij kunnen gewoon zeggen dat we het niet meer doen. Wij kunnen gewoon zeggen dat wij rechtstreeks de gevolgen zien van de door de overheid bedachte regels en dat wij daar geen verantwoordelijkheid voor willen dragen. Wij kunnen zeggen dat je onderwijs niet echt hoeft te organiseren maar dat het groeit waar het groeit. Wij dragen verantwoordelijkheid voor de gevolgen van het bedachte systeem door ze stilzwijgend te accepteren. Je kunt je baan kwijt raken, dan kun je je hypotheek niet meer betalen en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Die angst is zo groot dat we simpelweg aanvaarden dat er steeds meer jonge mensen in de problemen komen.

Waarom is het zo moeilijk om erop te vertrouwen dat als wij zaadjes verspreiden dat het dan organisch gaat groeien? “Dat hoef je niet te organiseren, het groeit waar het groeit.

Ome Ad, het was me weer een waar genoegen. Hoe anders onze levens ook zijn, jij begrijpt waarom ik mijn huis verkocht heb en mijn huidige leven leef. DANK, DANK, DANK!

Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.