Een realistische kerstborrel

Gevuld weekend achter de rug.

14-17 december

Het weekend in Melbourne is een lekkere drukke boel. Genoeg te doen. Ik besluit om naar het Melbourne Symphony Orchestra te gaan, The Messiah. Heel lang geleden dat ik dat live gehoord heb, heb er wel zin in. Bijna uitverkochte zaal en het ís een zaal…. Zeven verdiepingen!

Het programmaboekje heb ik links laten liggen, gewoon lekker luisteren. Tot mijn verbazing staat er een Nederlandse dirigent. Gezien het vervolg van mijn blog laat ik even in het midden wie dit was. Voor de nieuwsgierigen, Google weet alles….

Een fantastische sopraan, overigens weer een donkere mevrouw, echt geweldig. Maar dat is toch niet genoeg om de avond overeind te houden. Echt goed wordt het nooit. Wel hele heldere keuzes maar niet goed uitgevoerd. Sommige delen zijn echt nog heel rommelig waardoor ik eigenlijk het gevoel heb getuige te zijn van een repetitie. Maar de deal, gezien de prijs van het kaartje, is toch echt een concert!

Na afloop, staande ovatie, gejuich en welgemeende euforie om mij heen. Op zoek naar realiteit ga ik maar een onderzoekje opstarten. Mijn Nederlandse collega heb ik een tekstbericht gestuurd met de vraag of ik hier met hem over kan praten. Nog geen bericht terug….

Op zoek dan maar naar orkestleden. Dat lukt wel. Een dag later spreek ik wat mensen uit het orkest en die blijken best ontevreden te zijn over de afgelopen week. Er heerst een policy dat alles wat uit Europa komt kwaliteit garandeert. Zij zijn echt gefrustreerd over het feit dat Australië in hun ogen echt goede dirigenten heeft die weinig kansen krijgen door het beleid van hun management. Het publiek gelooft ook in de Europese fabel en uiteindelijk moet de kassa rinkelen. It is as it is!

Zondag was ik uitgenodigd bij Keir en Kate voor een kerstconcert/borrel.

Ik ken hun niet maar kwam daar via Stephen, een oud student van Codarts die in Melbourne woont. Keir en Kate zijn freelance muzikanten die met veel liefde en passie aan hun carrières werken, ook aan hun familie- en vriendenrelaties overigens. Zij hebben de award winning musical “Muriel’s Wedding” geschreven. Dit is een grote hit geworden in Australië. Goede vrienden van hun die allemaal wel iets doen met performance, hebben samen een informeel concert in elkaar gezet. Gewoon, omdat ze dat graag doen met elkaar. Echt een superleuke dag gehad. Heel open mensen die het leuk vinden dat je bij hun bent. Geen ego, imago of gedoe, gewoon lekker klooien, heerlijk. Samen met de ouders van Kate heb ik het licht uitgedaan….

Hoe gaaf zou het zijn om jong talent in contact te brengen met mensen zoals Kate, Keir en hun vrienden. Toptalent, nuchter, realistisch en liefdevol.

Daar zit de realist misschien dicht tegen de idealist maar tot op heden is er nog niemand die mij uit kan leggen wat er niet realistisch is aan dit plan. De basisgedachte voor Sound Trip World is eigenlijk de kerstborrel van Kate en Keir, maar dan online. Toptalenten die naast hun eigen werkzaamheden ook oog hebben voor elkaar. Sound Trip World maakt er een online platform voor in de vorm van Sound Trip Tribe en een opleiding met Sound Trip Academy. Nuchter, realistisch en liefdevol. Voor mij is dit realistischer dan veel geld betalen voor een repetitie uitvoering van de Messiah.

Het weekend had nog een toetje. Op maandagochtend sta ik in de lift met een zakenmeneer. Iedere gast moet zijn pasje door een scanner halen en de verdieping intypen waar hij naar toe wil. Behalve als je samen naar dezelfde verdieping gaat. Ik doe dat en type verdieping drie in. De zakenmeneer had zijn pasje niet gepakt want hij wist zeker dat ik ook naar drie moest. Haha, grapjas. Ik raak met hem in gesprek over “toeval bestaat niet”. Hij is daar met zijn bedrijf heel erg mee bezig. “Organisch organiseren”. Laat het gebeuren en reageer daarop. Ik vertel hem over “The Trip” waarop ik de vraag krijg:

waarom ik niet wereldberoemd ben?

Goed dat ik visitekaartjes heb.

Waiting for English translation. Comming soon

Stuffed weekend


Facebooktwitterredditpinterestlinkedintumblrmail

1 thought on “Een realistische kerstborrel”

  1. Leuke ontmoetingen heb je, daar moet je het ook een beetje van hebben he als je in een vreemd land bent, grappig dat die man je vroeg waarom je niet wereld beroemd bent, dat kaartje zal je er misschien bij helpen,wie weet wat hij nog voor je kan gaan betekenen toch? We missen je hoor, de laatste repetitie middag was heel gezellig, lekker ontspannen, nu zijn wij ook aan het uitblazen, we hebben aardig weer, de oliebollen komen er bijna aan, dus nog even wachten, appel beignets vind ik trouwens het lekkerst, jij zal ook wel lekker eten daar, groetjes Sophia…..

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.